Telekom Austria Staff Move to Police

VIENNA — The Telekom Austria Group (VSE: TKA, OTC US: TKAGY) today signed an agreement with the Austrian government for the voluntary transfer of up to 500 civil servants of its Fixed Net division, who cannot be laid off due to their civil servant status but have to be made redundant due to changes in technology, to the Austrian police force. The agreement is effective immediately.

“This agreement is ground breaking as it is the first of its kind and creates a win-win situation for all parties: It addresses one of the key issues for a sustainable development of Telekom Austria Group and offers our civil servants a positive perspective for their future careers. Plus, it supports the Austrian police force to make Austria more secure”, says Hannes Ametsreiter, CEO Telekom Austria Group.

According to this agreement up to 500 out of 6,100 civil servants employed by the Fixed Net division may apply to the police force to take on administrative tasks. After six months and provided a positive assessment the civil servants may apply for a permanent transfer to the police force and cease the right to return to Telekom Austria Group.

Telekom Austria Group will pay the salaries of the civil servants transferred to the police force until June 30, 2014 and will compensate the civil servants until retirement for a potential shortfall of salary and pension contribution including an extra allowance of EUR 6,000 per year for transferring to the police.

“This agreement constitutes a major milestone in the ongoing restructuring of the Fixed Net in a socially responsible way. It will have a positive impact on cash flow from mid 2014 on as each civil servant transferred to the police force will lead to a significant cash saving over his remaining average 17 years of work life,” adds Hans Tschuden, CFO Telekom Austria Group.

Telekom Austria AG (NYSE: TKA; Vienna: TKA)

Παύση Δημοσιεύσεων – Νέα Ιστοσελίδα ενημέρωσης για θέματα Μηχανικών ΟΤΕ

Αγαπητοί συνάδελφοι,

στο συγκεκριμένο blog έχουν σταματήσει να αναρτούνται δημοσιεύσεις.

Για την ενημέρωσή σας, όσον αφορά στις εξελιξεις σε θέματα που αφορούν στους Μηχανικούς ΟΤΕ, επισκεφτείτε την ιστοσελίδα

www.paskeemietote.gr

Καλή συνέχεια….

Οι συντάκτες του FORUM ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΠΙΤΗΜΟΝΩΝ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

Δεύτερη προφυλάκιση για την υπόθεση της Siemens

Προφυλακιστέος κρίθηκε – λίγο πριν τα μεσάνυχτα – με σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα και ο πρώην τεχνικός διευθυντής της Siemens Εμμανουήλ Σταυριανού που κατηγορείται για την υπόθεση των “μαύρων ταμείων” της εταιρίας.

Υπενθυμίζεται ότι προχθές σημειώθηκε η πρώτη προφυλάκιση για την υπόθεση καθώς κρίθηκε προσωρινά κρατούμενος, το πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος, ο Πρόδρομος Μαυρίδης, ενώ εκκρεμεί το διεθνές ένταλμα σύλληψης σε βάρος του βασικού κατηγορούμενου, Μιχάλη Χριστοφοράκου, ο οποίος βρίσκεται νοσηλευόμενος στο Μόναχο, όπως ο ίδιος αναφέρει, δια του συνηγόρου του.

Στο μεταξύ, το πρώην στέλεχος Χρήστος Καραβέλας πήρε προθεσμία για τις 28 Μαίου και το πρώην στέλεχος Ηλίας Γεωργίου καθώς και ο Γιώργος Σκαρπέλης πρώην αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ [OTEr.AT]  πήραν προθεσμία για τις 29 Μαΐου.

Ο Εμμ. Σταυριανού, σύμφωνα με πληροφορίες, αρνήθηκε τις κατηγορίες, χαρακτηρίζοντάς τες «νόμω και ουσία αβάσιμες, αυθαίρετες και αόριστες», ενώ ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον τραπεζικό λογαριασμό που εντοπίστηκε στην Αυστρία με την κωδική ονομασία «Νίκος» και δικαιούχος του οποίου είναι ο ίδιος.

Ειδικότερα, όπως υποστήριξε, στο 50 σελίδων απολογητικό του υπόμνημα «Η Siemens AG του ζήτησε να ανοίξει έναν «λογαριασμό με αριθμό» γιατί δεν ήθελε οι υπάλληλοί της που διεκπεραίωναν τις συναλλαγές μεταφοράς ποσών να γνωρίζουν την ταυτότητα του παραλήπτη, ώστε να αποφεύγονται προστριβές μεταξύ των υπαλλήλων. Από αυτό το λογαριασμό, δεν προκύπτει καμία καταβολή χρημάτων σε κανένα λογαριασμό ανώτατου ή ανώτερου στελέχους του ΟΤΕ».

Ακόμα, ισχυρίστηκε ότι αποχώρησε από την ενεργό υπηρεσία τον Απρίλιο του 1999 και ήδη από τον Οκτώβριο του 1998 δεν είχε καμία κατ’ ουσίαν αρμοδιότητα και άρα λανθασμένα διαλαμβάνεται ως χρόνος τέλεσης των φερόμενων αδικημάτων από το 1998 έως το 2003.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, ο κ. Σταυριανού ισχυρίζεται ότι προκύπτει νομική αβασιμότητα σχετικά με την κατηγορία της δωροδοκίας, καθώς «ο φερόμενος χρόνος τελέσεως αυτής, δεν αφορά μελλοντικές ενέργειες πράξεις ή παραλείψεις των υπαλλήλων του ΟΤΕ, αλλά παρελθούσες, οι οποίες είναι ανέγκλητες. Σε κάθε περίπτωση δεν προσδιορίζεται κατ’ ελάχιστον πως, πότε, για ποιο λόγο και ποιόν δωροδόκησα».

Siemens. Μπήκαν οι πρώτες χειροπέδες

Με την έκδοση διεθνούς εντάλματος σύλληψης του Μιχάλη Χριστοφοράκου, την προφυλάκιση του Πρόδρομου Μαυρίδη και την ομολογουμένως υψηλή εγγυοδοσία των 700.000 ευρώ που επεβλήθη στον κατηγορούμενο Αλέξανδρο Αθανασιάδη, άρχισε και στην Ελλάδα η ουσιαστικότερη φάση της υπόθεσης «Siemens».

Επί ώρες μιλούσε στον ανακριτή ο «λαλίστατος», ως φαίνεται, Πρόδρομος Μαυρίδης, πέρα από το δίτομο και βιβλιοδετημένο υπόμνημα που είχε υποβάλλει στον κ. Ζαγοριανό. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε μπορεί να φαίνεται κάπως περίεργη (ίσως για ορισμένους και υπερβολική), αλλά ο κ. Ζαγοριανός φοβήθηκε πραγματικά πως οι κατηγορούμενοι για την υπόθεση θα μπορούσαν να φύγουν από την Ελλάδα. Έτσι, «στρίμωξε» μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα τις απολογίες, με μοναδικό στόχο να έχει τον απόλυτο έλεγχο της κατάστασης.

Για το Μιχάλη Χριστοφοράκο τα πράγματα είναι πολύπλοκα. Με γερμανικό διαβατήριο, ο κ. Χριστοφοράκος φαίνεται πως επιδιώκει να «συνεργαστεί» με την Εισαγγελία του Μονάχου, προκειμένου να τύχει ευνοϊκής μεταχείρισης. Άλλωστε, αυτό προέβλεπε η τακτική που ακολούθησαν οι Γερμανοί εισαγγελείς εξαρχής. Ο πρωτεργάτης του σκανδάλου, ο κ. Σίκατσεκ, βασική πηγή όλων των μείζονος σημασίας πληροφοριών για την πρακτική της εταιρίας, έπεσε στα μαλακά. Αυτό θα επιδιώξει και ο κ. Χριστοφοράκος, που, ως Γερμανός πολίτης, ενδεχομένως να προτιμήσει να δικαστεί στο Μόναχο και όχι στην Ευελπίδων. «Καλά, δε θα έχει ήδη συμφωνήσει με την Εισαγγελία του Μονάχου; Δε θα έχει κάνει το δικό του deal;», διερωτώνται στην Αθήνα εδώ και ημέρες, και όχι μόνο μετά τη διαφυγή του βασικού κατηγορουμένου στην όλη υπόθεση.

Ο κ. Ζαγοριανός, όπως προκύπτει, αντιμετώπιζε και άλλο ένα πρόβλημα. Κανείς εκ των πρωταγωνιστών δεν επιθυμούσε να απολογηθεί πριν από τις ευρωεκλογές. Ο λόγος αυτής της άρνησης είναι αυτονόητος. Ωστόσο, το κλείσιμο της Βουλής και η παραγραφή των αδικημάτων για τα πολιτικά πρόσωπα, έκαναν τα πράγματα ευκολότερα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο κ. Μαυρίδης δεν ανέφερε ούτε μισό όνομα πολιτικού ανδρός. Δεν εκστόμισε καμία λεπτομέρεια για τα λαδώματα. Όπως και στη δίκη στη Γερμανία, έτσι και εδώ, στην Αθήνα, τα στόματα παραμένουν ερμητικά κλειστά. Τουλάχιστον προ το παρόν. Ο Σίκατσεκ μπορεί να ομιλεί γενικώς περί πολιτικών προσώπων και των δύο μεγάλων κομμάτων που λαδώθηκαν. Χωρίς όμως να κατονομαστούν, δεν γίνεται τίποτε. Και τα μεν αδικήματα έχουν παραγραφεί (για το ΠΑΣΟΚ προ πολλού, για τη Νέα Δημοκρατία προσφάτως), αλλά παραμένει ο κίνδυνος της δημόσιας πολιτικής διαπόμπευσης. Δεν είναι και μικρό πράγμα, και μάλιστα με εκλογές μπροστά μας, που δεν είναι μόνο οι ευρωεκλογές.  

Αν κρίνουμε εκ του αποτελέσματος και του τι ακριβώς διαδραματίστηκε στη δίκη της Γερμανίας, τότε ενδεχομένως να δούμε κάποιους παράγοντες να τιμωρούνται με μικρές σχετικά ποινές και κάποιο πρόστιμο, προκειμένου να παραμείνει στο σκοτάδι η «μεγάλη κομπίνα». Ομερτά! Ο ήδη έγκλειστος στον Κορυδαλλό, κ. Μαυρίδης, κατά την απολογία του αρνήθηκε ότι χρημάτισε δημόσιο λειτουργό. Κανείς δεν αναμένει κάτι διαφορετικό από τους κ.κ. Χριστοφοράκο, Αθανασιάδη και τους υπόλοιπους εμπλεκόμενους.

Η παραίτηση των δικηγόρων των κατηγορουμένων εντάσσεται και αυτή στην τακτική διολίσθησης που έχει δρομολογηθεί. Με τις παραιτήσεις κερδίζεται χρόνος, αφού πρέπει να αναλάβουν άλλοι δικηγόροι τις υποθέσεις. Επίσης, προετοιμάζεται το έδαφος για να ισχυριστεί η υπεράσπιση στο μέλλον πως υπήρξε κακοδικία. Άλλωστε, αυτό είναι το νόημα της μήνυσης που υπεβλήθη στον ίδιο τον κ. Σανιδά από τον δικηγόρο κ. Ματζουράνη, με καταγγελίες για παραβίαση των δικονομικών κανόνων. Με αυτόν τον τρόπο, οι κατηγορούμενοι και οι δικηγόροι τους θα πληροφορηθούν το περιεχόμενο των απολογιών εκάστου των απολογηθέντων και θα πράξουν αναλόγως. 

(Πηγή www.zougla.gr)

Ο Μαυρίδης στον Κορυδαλλό, ο Χριστοφοράκος στο Μόναχο

Προφυλακίστηκε με σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα, μετά την απολογία του στον 4ο ειδικό ανακριτή Ν. Ζαγοριανό το πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος της Siemens Πρόδρομος Μαυρίδης που κατηγορείται για παθητική δωροδοκία και ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος.

Παράλληλα ο Αλέξανδρος Αθανασιάδης, επίσης πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος της εταιρείας, που αντιμετωπίζει τις ίδιες κατηγορίες αφέθηκε ελεύθερος με τους περιοριστικούς όρους της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της καταβολής εγγύησης 700.000 ευρώ.

Στο μεταξύ, διεθνές ένταλμα σύλληψης σε βάρος του βασικού κατηγορούμενου στην υπόθεση, Μιχάλη Χριστοφοράκου, πρώην διευθυντικού στελέχους της Siemens, εκδόθηκε από τον ανακριτή, μετά την άρνησή του να εμφανιστεί χθες για απολογία, επικαλούμενος ότι για λόγους υγείας δεν μπορεί να επιστρέψει στην Ελλάδα από το Μόναχο, όπου – όπως αναφέρει – βρίσκεται εδώ και μερικές ημέρες και νοσηλεύεται. Υπενθυμίζεται ότι κατέθεσε την Τρίτη αίτημα να του δοθεί παράταση μέχρι 10 Ιουνίου για προσωπικούς λόγους, που δεν έγινε δεκτό από τον ανακριτή.

Παράλληλα, το πρώην στέλεχος του ΟΤΕ, Γιώργος Σκαρπέλης, επίσης κατηγορούμενος, κατέθεσε μήνυση στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου σε βάρος του 4ου ειδικού ανακριτή Ν. Ζαγοριανού, για “παράβαση καθήκοντος και κατάχρηση εξουσίας”. Σημειώνεται ότι η εξέλιξη αυτή δεν μπλοκάρει τη διαδικασία, παρά μόνο για τον συγκεκριμένο κατηγορούμενο.

Στο μεταξύ, δηλώσεις παραίτησης υπέβαλαν στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών δύο συνήγοροι κατηγορουμένων, που έχουν κληθεί σε απολογία ενώπιον του ανακριτή, με αποτέλεσμα οι άλλοι δύο κατηγορούμενοι πελάτες τους, Χρήστος Καραβέλας και Ηλίας Γεωργίου, πρώην διευθυντικά στελέχη της εταιρείας, να μην μπορούν να παραστούν στον ανακριτή, χωρίς νομική εκπροσώπηση. Όπως υποστηρίζουν, δεν μπορούν να συνεχίσουν να εκτελούν τα καθήκοντά τους, λόγω των δικονομικών ακυροτήτων που έχουν συμβεί στην ανάκριση.

Προθεσμία για να απολογηθεί σήμερα ζήτησε και πήρε ο τρίτος κατηγορούμενος, Εμμανουήλ Σταυριανός.

Κατά την απολογία του, ο Πρόδρομος Μαυρίδης αρνήθηκε τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι δε χρημάτισε ποτέ κανέναν κρατικό ή δημόσιο λειτουργό και ότι έδινε χρήματα κατόπιν εντολής της Siemens Γερμανίας σε επενδυτικούς συμβούλους, προκειμένου να τον ενημερώνουν για τις εξελίξεις στις αγορές. Μάλιστα, υποστήριξε ότι ανέλαβε το τιμόνι της οικονομικής διεύθυνσης της Siemens το 1998 και ότι η επίμαχη σύμβαση είχε υπογραφεί ένα χρόνο νωρίτερα και συνεπώς δεν μπορεί να ήταν εκείνος υπεύθυνος για “μαύρες” πληρωμές σε μέλη του διοικητικού συμβουλίου του ΟΤΕ.

Ο κ. Αθανασιάδης υποστήριξε ότι “δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο από τους τραπεζικούς του λογαριασμούς που να δείχνει ότι χρημάτιζε υπευθύνους του ΟΤΕ”

Ναυτεμπορική , 21 ΜΑϊου 2009

Στις τελευταίες θέσεις της ανταγωνιστικότητας

Πτώση κατά 10 θέσεις κατέγραψε στη διάρκεια του 2008 η χώρα μας στην παγκόσμια επετηρίδα ανταγωνιστικότητας του IMD (International Institute for Management Development), που έδωσε χθες στη δημοσιότητα ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος, «κατρακυλώντας» στην 52η θέση μεταξύ των 57 χωρών που μελετώνται από το Ινστιτούτο, από την 42η πέρυσι και καταλαμβάνοντας μία θέση στην πεντάδα των χωρών με τη μεγαλύτερη πτώση.

Και όλα αυτά σε συνέχεια της πτώσης έξι θέσεων στην παγκόσμια κατάταξη ανταγωνιστικότητας, που είχε σημειώσει την προηγούμενη χρονιά.

Για μια ακόμη χρονιά, μάλιστα, τη μεγαλύτερη πτώση από τους επιμέρους δείκτες κατέγραψε ο τομέας της κυβερνητικής αποτελεσματικότητας, αλλά και της επιχειρηματικής αποτελεσματικότητας, πέφτοντας έκαστος από επτά θέσεις στις αντίστοιχες επιμέρους κατατάξεις.

O πρόεδρος του ΣΒΒΕ, Νίκος Πέντζος.

Δεδομένης της νέας αυτής σημαντικής επιδείνωσης, ο ΣΒΒΕ ζητά πλέον επιτακτικά την εφαρμογή συγκεκριμένης πολιτικής στήριξης της βιομηχανίας και εν γένει της μεταποιητικής δραστηριότητας της χώρας, στα «βήματα» των ειδικών πολιτικών που πρόσφατα εξαγγέλθηκαν για τους κλάδους αυτοκινήτου και οικοδομής και του προγράμματος ΤΕΜΠΜΕ

Διαφορετικά, οι ζημίες της βιομηχανίας, ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα, μέχρι το τέλος του έτους σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΒΒΕ, Νίκο Πέντζο, θα είναι τεράστιες, με εύλογες συνακόλουθες έμμεσες συνέπειες και για την απασχόληση λόγω της αδυναμίας των επιχειρήσεων να επιβιώσουν.

Οι δείκτες

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία του IMD, το 2009 η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στην 52η θέση στην παγκόσμια κατάταξη ανταγωνιστικότητας μεταξύ των 57 χωρών που μελετώνται από το διεθνές ινστιτούτο, σημειώνοντας πτώση κατά 10 θέσεις σε σχέση με την περυσινή κατάταξη και κατά 16 θέσεις σε σχέση με την προπέρσινη (42η θέση το 2008, 36η θέση το 2007).

Σε ό,τι αφορά τις επιμέρους κατηγορίες δεικτών η χώρα μας:

- στον τομέα της οικονομικής αποδοτικότητας το 2009 απώλεσε σε σχέση με το 2008 τέσσερις (4) θέσεις και από την 48η το 2008, βρίσκεται πλέον στην 52η (ίδια θέση με αυτή του συνολικού δείκτη ανταγωνιστικότητας)

- στον τομέα της κυβερνητικής αποτελεσματικότητας απώλεσε επτά (7) θέσεις και από την 46η το 2008, βρίσκεται πλέον στην 53η το 2009.

- στον τομέα της επιχειρηματικής αποτελεσματικότητας απωλέσαμε επτά (7) θέσεις και από την 42η το 2008 βρισκόμαστε πλέον στην 49η για το 2009 και

- στον τομέα των υποδομών, η Ελλάδα παραμένει τη διετία 2008 – 2009 στην 35η θέση της διεθνούς κατάταξης.

Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι το «Top-9» των σημαντικότερων υποχωρήσεων της χώρας μας σε όρους διεθνούς ανταγωνιστικότητας για το 2008, σύμφωνα με τον ΣΒΒΕ και το IMD εντοπίζονται στους παρακάτω τομείς:

1. Αποτελεσματική εφαρμογή μεταρρυθμιστικού προγράμματος της κυβέρνησης

2. Πληθωρισμός (μέσος ετήσιος)

3. Οι επιχειρήσεις δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε πιστώσεις

4. Αδυναμία της κυβερνητικής πολιτικής να προσαρμοστεί στις τρέχουσες οικονομικές προκλήσεις

5. Έλλειμμα κρατικού προϋπολογισμού (ως % του ΑΕΠ)

6. Διαφάνεια

7. Κόστος κεφαλαίου

8. Ευκολία πρόσβασης σε Venture Capital

9. Η διαχείριση των δημόσιων οικονομικών δεν θα βελτιωθεί τα επόμενα δύο χρόνια.

Τη διεθνή «πρωτιά» στην πτώση ανταγωνιστικότητας καταλαμβάνει η Εσθονία, έχοντας χάσει σε ένα έτος 12 θέσεις ανταγωνιστικότητας της οικονομίας της και ακολουθούν Ελλάδα, Κολομβία και Ταϊβάν με πτώση 10 θέσεων και στη συνέχεια η Ρουμανία με απώλεια οκτώ θέσεων.

Αντίθετα, οι χώρες που κατέχουν τις τρεις κορυφαίες θέσεις σε όρους ανταγωνιστικότητας παγκοσμίως για το 2009 εξακολουθούν για ακόμη μία χρονιά να είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (ΗΠΑ), το Χονγκ Κονγκ και η Σιγκαπούρη. Η κορυφαία δεκάδα των πλέον ανταγωνιστικών οικονομιών στον κόσμο συμπληρώνεται με τις Ελβετία, Δανία, Σουηδία, Αυστραλία, Καναδά, Φινλανδία και Ολλανδία.

Κριτική και προτάσεις ΣΒΒΕ

Σχολιάζοντας τα παραπάνω αποτελέσματα, ο πρόεδρος του ΣΒΒΕ, Νίκος Πέντζος, εκτίμησε ότι «αποτυπώνουν με ρεαλισμό την πραγματική εικόνα της ελληνικής οικονομίας», τονίζοντας με έμφαση ότι «προέκυψαν από την επί σειρά πολλών ετών εφαρμογή του εσωστρεφούς μοντέλου της οικονομίας μας, το οποίο στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στην κατανάλωση, ενώ οι εξαγωγές μας αποτελούν ένα πολύ μικρό ποσοστό του παραγόμενου ΑΕΠ».

Απέφυγε, πάντως, να επιρρίψει άμεσες ευθύνες στην παρούσα κυβέρνηση, καθώς ερωτώμενος εάν πιστεύει ότι η νέα πτώση σημαίνει ότι η σημερινή κυβέρνηση απέτυχε απάντησε:

«Δεν θεωρώ ότι η κυβέρνηση απέτυχε. Θεωρώ ότι τα διαχρονικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας είναι αυτά που προκάλεσαν τα προβλήματα ανταγωνιστικότητας» και ζήτησε στην κατεύθυνση αυτή γρηγορότερη υλοποίηση και ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων που έχει ξεκινήσει η κυβέρνηση.

Σαφώς πιο ήπιους τόνους υιοθέτησε, εξάλλου, ο νέος πρόεδρος του ΣΒΒΕ σε σχέση με τον προκάτοχό του, κ. Γιώργο Μυλωνά, και σε ό,τι αφορά το θέμα της ελαστικοποίησης της εργασίας.

Κληθείς, συγκεκριμένα, να τοποθετηθεί επί του θέματος έσπευσε να δηλώσει ότι ο ΣΒΒΕ σέβεται απόλυτα τη Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, επιθυμεί τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και είναι υπέρ της επιδότησης της εργασίας και όχι της ανεργίας.

Με αυτό το σκεπτικό, πάντως, τάχθηκε υπέρ της εφαρμογής και στη χώρα μας προγραμμάτων της Ε.Ε. που επιδοτούν, όπως σημείωσε, τη μειωμένη εργασία.

Παράλληλα προσέφερε στήριξη στον πρόεδρο του ΣΕΒ κ. Δασκαλόπουλο, καθώς κληθείς να τοποθετηθεί ως προς την πρόσφατη «κόντρα» του τελευταίου με την κυβέρνηση, δήλωσε ότι οι διαπιστώσεις του κ. Δασκαλόπουλου είναι ίδιες με εκείνες της Ε.Ε., διεθνών οργανισμών, διεθνών εκθέσεων, της Παγκόσμιας Τράπεζας κ.ο.κ.

Για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της χώρας ο πρόεδρος του ΣΒΒΕ πρότεινε δύο δέσμες μέτρων, μεσοπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου χαρακτήρα.

Μέτρα μεσοπρόθεσμου χαρακτήρα:

- Ουσιαστική άσκηση βιομηχανικής πολιτικής, ούτως ώστε να επανέλθει η βιομηχανία στο επίκεντρο της αναπτυξιακής διαδικασίας. Η Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας (ΓΓΒ) θα πρέπει να αλλάξει προσανατολισμό. Αντί να διαχειρίζεται προγράμματα χρηματοδότησης θα πρέπει να επανακτήσει το ρόλο της άσκησης βιομηχανικής πολιτικής. Προτείνεται η άσκηση (έμμεσης) κλαδικής πολιτικής – ενίσχυσης των δυναμικών και εφόσον αποδεικνύεται βιωσιμότητα των ευπαθών κλάδων της μεταποίησης (π.χ. αγροτικά προϊόντα), με ταυτόχρονη ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων περιοχών και περιφερειών της χώρας, κατ’ αντιστοιχία με πολιτικές που ακολούθησαν άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

- Το κράτος θα πρέπει να είναι συνεπές στις υποχρεώσεις του με τις επιχειρήσεις. Σήμερα η ρευστότητα των επιχειρήσεων μειώνεται δραματικά όχι μόνο από την περιοριστική τακτική των τραπεζών απέναντί τους αλλά και από την ασυνέπεια του κράτους να καταβάλλει τις βεβαιωμένες οφειλές του προς αυτές.

- Το κράτος θα πρέπει να εξετάσει τη δυνατότητα συμψηφισμού των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων από ΦΠΑ ΙΚΑ κ.λπ. με τις βεβαιωμένες οφειλές του Δημοσίου προς αυτές.

- Αποτελεσματικότερη λειτουργία του επενδυτικού νόμου, με την άρση των καθυστερήσεων στην αξιολόγηση των προτάσεων και στην εκταμίευση των εγκεκριμένων κονδυλίων. Για τη μείωση της γραφειοκρατίας που αφορά τις επενδύσεις προτείνεται η χρήση συστημάτων ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.

- Δημιουργία ειδικών προγραμμάτων ενίσχυσης μικρομεσαίων επιχειρήσεων, σε δυναμικούς κλάδους της οικονομίας (δομικά υλικά, τρόφιμα και ποτά, επώνυμα προϊόντα).

- Θεσμοθέτηση προγράμματος τύπου ΤΕΜΠΜΕ που θα ενισχύει αποκλειστικά τη μεταποίηση και θα ισχύει για όλες τις επιχειρήσεις ανεξάρτητα από το μέγεθός τους.

- Δημιουργία αποτελεσματικού θεσμικού πλαισίου ελέγχου της αγοράς και πάταξη του αθέμιτου ανταγωνισμού.

- Υποχρεωτική χρήση προδιαγραφών υλικών και προϊόντων που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή δημοσίων έργων. Τα χρησιμοποιούμενα υλικά θα πρέπει να διαθέτουν συγκεκριμένες προδιαγραφές οι οποίες θα ελέγχονται από τις αναθέτουσες αρχές.

- Αναμόρφωση της νομοθεσίας που αφορά τις βιομηχανικές άδειες και

- Κατάργηση ή τροποποίηση του καθεστώτος των υποχρεωτικών δημοσιεύσεων στον Τύπο για ανώνυμες εταιρείες που δεν είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο.

Μέτρα μακροπρόθεσμου χαρακτήρα:

- Καθολική επαναξιολόγηση της λειτουργίας του κράτους, με στόχο τη δημιουργία σύγχρονων δομών που θα ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας και οικονομίας.

- Μετασχηματισμός του εκπαιδευτικού συστήματος για την παραγωγή αποφοίτων που θα μπορούν άμεσα να εργασθούν στις ελληνικές επιχειρήσεις, και ειδικά σε όσες είναι διεθνοποιημένες.

- Βελτίωση και ολοκλήρωση υλικών και άυλων υποδομών που συνδέονται άμεσα με την επιχειρηματικότητα.

- Μεταρρύθμιση της λειτουργίας του δημοσιονομικού συστήματος της χώρας, το οποίο θα επιδιώκει τον περιορισμό των δαπανών, τη μείωση της γραφειοκρατίας και την καταπολέμηση της διαφθοράς, και

- Ουσιαστική άσκηση περιφερειακής πολιτικής.

ΒΑΣΩ ΒΕΓΙΡΗ (Ναυτεμπορική)

Ποιος είναι ο «Φραντς» στην υπόθεση Siemens;

Πρόκειται πιθανότατα για λογαριασμό που συνδέεται με «πληρωμές» για διάφορες επίμαχες συμβάσεις του ΟΤΕ

Των Τασου Tελλογλου – Ευας Kαραμανωλη (Kαθημερινή)

Τα στοιχεία νομιμοποίησης του λογαριασμού «ΦΡΑΝΤΣ», που τροφοδοτείται από τους λογαριασμούς της μητρικής Siemens, ταυτίζονται με τα στοιχεία ταυτότητας του πρώην αναπληρωτή γενικού διευθυντή του ΟΤΕ κ. Γ. Σκαρπέλη. Ο λογαριασμός έχει ανοιχθεί στις 11 Μαΐου 1990 και ο χαρακτηρισμός του δεν είναι «ΦΡΑΝΤΣ» αλλά «ΛΙΜΑΝΙ». Οι αυστριακές αρχές δεν έχουν δώσει τις κινήσεις του για τα τρία πρώτα χρόνια. Αλλά τον Απρίλιο του 1994 πληρώνονται 3 εκατομμύρια σελίνια (κάπου 312.000 μάρκα).

Λίγο αργότερα στον λογαριασμό -ταμιευτηρίου επίσης όπως ο «ΦΡΑΝΤΣ» – «ΣΑΜΟΣ», που δικαιούχος εμφανίζεται ο κ. Ηλίας Γεωργίου, εμβάζονται 1,8 εκατομμύρια σελίνια (300.000 μάρκα). Το περίεργο είναι ότι ορισμένες από τις υπογραφές αναλήψεων, που έχει ο «ΣΑΜΟΣ» είναι πανομοιότυπες με εκείνες του «ΦΡΑΝΤΣ». Στις 14 Μαρτίου 2002 με μια χειρόγραφη εντολή, που αφορά το λογαριασμό «ΦΡΑΝΤΣ», κάποιος ζητά να σταλούν 400.000 ευρώ στον λογαριασμό 960-01-5006005900 της τράπεζας Alpha στον Πειραιά. Η εντολή έχει γραφτεί στα γερμανικά, θυμίζει τον γραφικό χαρακτήρα του συγκατηγορούμενου του κ. Σκαρπέλη, κ. Ηλία Γεωργίου. Εχει δε σταλεί από τον αριθμό φαξ 8080851, δηλαδή τον αριθμό του κ. Γεωργίου.

Είναι λοιπόν ο κ. Σκαρπέλης ο «ΦΡΑΝΤΣ» ή μήπως ο «ΦΡΑΝΤΣ» είναι ένας λογαριασμός για διάφορες «δουλειές», που συνδέονται με τις επίμαχες αλλά και προηγούμενες συμβάσεις του ΟΤΕ; Ο ίδιος και ο συνήγορός του κ. Ι. Μαντζουράνης επέμειναν, κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής εξέτασης, ότι ο «ΦΡΑΝΤΣ» δεν είναι ο Σκαρπέλης.

Στις 5 Ιανουαρίου 2005, άγνωστος δικαιούχος αναλαμβάνει από το λογαριασμό 20.000 ευρώ από τον υπάλληλο της Τράπεζας κ. Μίχαελ Χοφμίλερ επί τη βάσει κάποιας εξουσιοδότησης. Ποιος και από ποιον; Η αλήθεια είναι ότι και άλλες αναλήψεις δεν έχουν υπογραφή και αντί αυτής έναν αριθμό (30743) που ίσως να παραπέμπει σε μία καρτέλα με στοιχεία ταυτότητας. Ποιος είναι ο «ΦΡΑΝΤΣ»; Κατά πάσα πιθανότητα ο λογαριασμός «ΦΡΑΝΤΣ» εξυπηρετεί διάφορα φυσικά πρόσωπα, ενδεχομένως και τον κ. Σκαρπέλη, αλλά σίγουρα όχι μόνο αυτόν.

Η ανάκριση θα χρειαστεί πιθανόν να κάνει και άλλες πράξεις για να προσδιορίσει με ακρίβεια το ρόλο του λογαριασμού, τα ακριβή ποσά που διακινήθηκαν μέσα από αυτόν και όλους τους δικαιούχους στους οποίους κατέληξαν.

Εν τω μεταξύ, κλήσεις που θα σηματοδοτήσουν τον δεύτερο κύκλο των απολογιών στην υπόθεση της Siemens αναμένεται να αποστείλει εντός της εβδομάδος σε τουλάχιστον 18 πρόσωπα ο 4ος ειδικός ανακριτής κ. Νίκος Ζαγοριανός.

Κακουργήματα

Τα αδικήματα που περιλαμβάνονται στα κατηγορητήρια αφορούν τα κακουργήματα της παθητικής δωροδοκίας και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα και άπτονται της σύμβασης 8002 για την ψηφιακοποίηση του ΟΤΕ. Μεταξύ των προσώπων που θα κληθούν προσεχώς προς απολογία συγκαταλέγονται πρώην στελέχη του ΟΤΕ καθώς και πρόσωπα που φέρεται να μεσολάβησαν στις ύποπτες διαδρομές χρημάτων που διέρρευσαν από τα «μαύρα ταμεία» του γερμανικού κολοσσού.

Κατά πληροφορίες, μεταξύ των 18 προσώπων που θα κληθούν προς απολογία περιλαμβάνεται ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Θεόδωρος Τσουκάτος, καθώς και ένα νέο πρόσωπο, το οποίο εμφανίζεται ως διαχειριστής ύποπτου τραπεζικού λογαριασμού. Ο εν λόγω λογαριασμός μάλιστα εμφανίζεται τόσο στο σκέλος της υπόθεσης που αφορά την ψηφιακοποίηση του ΟΤΕ όσο και σε αυτό που άπτεται της σύμβασης για την εξαγορά του 35% της Rom Telekom από τον οργανισμό.

Ο νομικός, ο μηχανικός και οι δύο πρόεδροι…

Από ποια επαγγέλματα προέρχονται οι ηγεσίες των διαφόρων χωρών της ΓηςThe Economist (Καθημερινή)

Οταν ο Μπαράκ Ομπάμα συνομίλησε με τον Κινέζο ομόλογό του, Χου Ζιντάο στο περιθώριο της συνδιάσκεψης των «20», στο Λονδίνο, ήταν μια συνάντηση όχι μόνο μεταξύ δύο ηγετών, αλλά και δύο διαφορετικών επαγγελμάτων και τρόπων σκέψης. Από τη μία πλευρά βρισκόταν ένας δικηγόρος, ο οποίος έχει εκπαιδευτεί στην επιχειρηματολογία και απέναντι ένας πολιτικός μηχανικός που γνώριζε πώς να κατασκευάζει οικοδομήματα και να τα κρατάει όρθια.

Η κυριαρχία των δικηγόρων στην αμερικανική πολιτική είναι περισσότερο αισθητή από ποτέ. Ο κ. Ομπάμα σπούδασε στη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ και στο Υπουργικό του Συμβούλιο συμμετέχουν Ερικ Χόλντερ (Κολούμπια) και ο Τζο Μπάιντεν (Σίρακιουζ). Αυτή είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Περισσότεροι από τους μισούς γερουσιαστές των ΗΠΑ υπήρξαν νομικοί, ενώ και η συντριπτική πλειοψηφία των συμβούλων του κ. Ομπάμα προέρχονται από τον ίδιο χώρο.

Ο πρόεδρος της Κίνας, αντιθέτως είναι μηχανολόγος. Ο προκάτοχος του, Ζιανγκ Ζεμίν ήταν ηλεκτρολόγος μηχανικός και ο πρωθυπουργός, Γουέν Τζιαμπάο είναι γεωλόγος μηχανικός. Εκ των δέκα μελών, επίσης, του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, οι εννέα είναι μηχανολόγοι και ένας μόλις δικηγόρος. Την ίδια στιγμή, ο τελευταίος Αμερικανός πρόεδρος που σπούδασε σε μηχανολογική σχολή ήταν ο Χέρμπερτ Χούβερ.

Γιατί στο πολιτικό σκηνικό της κάθε χώρας «ευνοούνται» διαφορετικά επαγγέλματα; Σε αρκετές περιπτώσεις τα αίτια είναι προφανή. Στην Αφρική, για παράδειγμα, οι περισσότεροι πρόεδροι αναδύθηκαν στην εξουσία μέσω πραξικοπημάτων και ως εκ τούτου οι συνεργάτες τους προέρχονται από το στράτευμα. Σε άλλες χώρες, βέβαια, τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα. Στην Αμερική και στη Βρετανία υπάρχουν οι λεγόμενες δυναστείες των δικτύων που σχηματίζονται στα πανεπιστήμια (Οξφόρδη και Κέμπριτζ λόγου χάρη), ενώ στην Κίνα οι διαπροσωπικές επαφές παίζουν καθοριστικό ρόλο. Στη Ρωσία, επίσης, ο κλειστός κύκλος του πρωθυπουργού, Βλαντιμίρ Πούτιν έχει ρίζες στην περίοδο που ο τελευταίος διετελούσε δήμαρχος της Αγίας Πετρούπολης και ανώτατο στέλεχος της KGB.

Για λόγους ιστορικούς ή πολιτιστικούς, άλλες χώρες έχουν την τάση να προωθούν πολύ συγκεκριμένες αξίες, οι οποίες πρεσβεύονται –θεωρητικά τουλάχιστον– από έναν μικρό «κύκλο» επαγγελμάτων. Εκεί, λοιπόν, η πολιτική ευνοεί τους δικηγόρους, τα διευθυντικά στελέχη επιχειρήσεων, τους οικονομολόγους, τους ακαδημαϊκούς και τους γιατρούς. Η Αίγυπτος λατρεύει τους ακαδημαϊκούς, η Νότια Κορέα τους δημόσιους υπαλλήλους και η Βραζιλία τους γιατρούς.

Ρεκόρ νομικών

Στα δημοκρατικά καθεστώτα, πάντως, κυριαρχούν οι νομικοί. Το γεγονός αυτό δεν προκαλεί εντύπωση, δεδομένου ότι η νομική επιστήμη καλείται συχνά να δώσει λύση στα ίδια ακριβώς προβλήματα με τα οποία ασχολείται η πολιτική: πώς μπορεί η κοινωνία να γίνει πιο δίκαιη; Ποια είναι η λεπτή ισορροπία μεταξύ ελευθερίας και ασφάλειας; Στη Γερμανία το 1/3 των μελών της Εθνοσυνέλευσης είναι νομικοί και στη Γαλλία οι εννέα εκ των δεκαέξι υπουργών της κυβέρνησης Σαρκοζί είναι δικηγόροι ή απόφοιτοι νομικών σχολών.

Στην Κίνα, η κυριαρχία των μηχανολόγων και πολιτικών μηχανικών εξηγείται τόσο από την ιστορία του έθνους, όσο και από την ιδεολογία του καθεστώτος. Σ’ ένα κράτος όπου η εκπαίδευση πήρε το χρώμα του μαοϊσμού, η μηχανολογία κατέστη ο λίγοτερο επικίνδυνος δρόμος σπουδών. Την ίδια στιγμή, βέβαια, όλα τα κομμουνιστικά κράτη έχουν μεγάλη παράδοση στα επιβλητικά μηχανολογικά επιτεύγματα. Η Σοβιετική Ενωση, για παράδειγμα, επιθυμούσε να αντιστρέψει τη βόρεια ροή των ποταμών. Πρόκειται, όμως και για έναν σαφή τρόπο σκέψης. Θεωρητικά, το καθήκον του μηχανολόγου είναι να εγγυηθεί ότι η γέφυρα ή το φράγμα θα «κρατήσει». Οι μηχανολόγοι εστιάζουν στο μακροπρόθεσμο μέλλον, καθώς αν κάποια στιγμή το οικοδόμημα καταρρεύσει δεν θα έχει την παραμικρή αξία. Εύλογα, συνεπώς, σε μια αυταρχική χώρα όπως η Κίνα, όπου η ανάπτυξη αποτελεί προτεραιότητα και οι δαπάνες σε έργα υποδομής είναι τεράστιες, οι μηχανολόγοι φτάνουν μέχρι την κορυφή της πυραμίδας.

Οι επιχειρηματίες

Ευνοημένοι είναι, φυσικά, και οι επιχειρηματίες. Τρανταχτά παραδείγματα, ο Ιταλός πρωθυπουργός, Σίλβιο Μπερλουσκόνι και ο κυβερνήτης της Μασαχουσέτης, Ρόμνεϊ. Η πρόσφατη οικονομική κρίση, μάλιστα, τους έδωσε νέα ώθηση. Στη Βρετανία, ο πρώην επικεφαλής της τράπεζας, Standard Chartered είναι σήμερα υπουργός Εμπορίου. Στις ΗΠΑ, επίσης, ο κυβερνήτης του Νιου Τζέρσεϊ, Τζον Κορζάιν είναι πρώην διευθυντής της Goldman Sachs.

Τέλος, σε κάποιες «ώριμες» δημοκρατίες, η πολιτική έχει ήδη μετατραπεί σε επάγγελμα. Ο ηγέτης των Συντηρητικών της Βρετανίας, Ντέιβιντ Κάμερον άρχισε να εργάζεται για το κόμμα σχεδόν αμέσως μετά την αποφοίτησή του. Ο Βρετανός πρωθυπουργός, Γκόρντον Μπράουν, όπως και ο προκάτοχος του, Τόνι Μπλερ έγιναν μέλη του Κοινοβουλίου στα 30 και στα 32 χρόνια τους αντίστοιχα.

Στο βιβλίο του «Ο Θρίαμβος της Πολιτικής Τάξης», ο Πίτερ Οζμπορν υποστηρίζει ότι η γενιά των επαγγελματιών πολιτικών στερείται επαφών με τον κόσμο εκτός πολιτικής. Ενδεχομένως. Πρόκειται, όμως, για φαινόμενο με ανοδική τάση.

Η μετεωρική πορεία του στελέχους της Siemens κ. Xρίστου Καραβέλλα

Toυ Τασου Tελλογλου (Καθημερινή)

Τη δεκαετία του ’90, ο τότε οικονομικός υπεύθυνος των τηλεπικοινωνιών της Siemens Hellas κ. Χρίστος Καραβέλλας δήλωνε διεύθυνση κατοικίας στην Καισαριανή. Αλλά στην εταιρεία για την οποία δούλευε επί χρόνια ορισμένοι, όπως ο μάρτυρας Ε.Σ. συνάδελφος και πρώην υφιστάμενός του που κατέθεσε στον 4ο ειδικό ανακριτή, γνώριζαν, υπό τη μορφή «κουτσομπολιού» μέσα στην εταιρεία, ότι υπήρξε κάποια μεταβολή στην ιδιωτική ζωή συγκεκριμένων ανθρώπων, όπως για παράδειγμα την πληροφορία της γραμματέως του κ. Καραβέλλα, κ. Τσεκούρα ότι «ο προϊστάμενός της ισχυριζόταν μεν ότι διαμένει στην Καισαριανή, αλλά στην πραγματικότητα κατοικούσε στην Εκάλη…».

Ο μάρτυρας Ε.Σ. μιλάει για την εποχή σύναψης της προγραμματικής συμφωνίας ανάμεσα στον ΟΤΕ και τη Siemens. Στην κατάθεσή του αναγνωρίζει μετά από επίδειξη σχετικών εγγράφων τον γραφικό χαρακτήρα κάποιου «Christo» που απευθύνεται στον Ράινερ Νηντλ, «κέρβερο» των «μαύρων ταμείων» στο Μόναχο και του ζητάει να γίνουν οι διακριτικές πληρωμές τον Ιανουάριο του 1998 και σταδιακά ώς την αποχώρησή του από την εταιρεία, τον Αύγουστο του 1998. Ο μάρτυρας Ε.Σ. στα έγγραφα του «Christo» αναγνωρίζει τη γραφή του κ. Καραβέλλα.

Στις 24 Μαΐου του 2008 η «Καθημερινή» δημοσιεύει ότι η υπεράκτια εταιρεία «Northpart Investment» στην οποία «πιστώνονται» 11 εκατ. μάρκα (6,5 εκατ. ευρώ) από τη «μοιρασιά» του 1998, εμφανίζεται να αγοράζει δύο ακίνητα: ένα στη Στερεά Ελλάδα κι ένα στην Αντίπαρο. Τα χαρτιά του υποθηκοφυλακίου της Πάρου οδήγησαν την «Κ» στον πραγματικό δικαιούχο της υπεράκτιας εταιρείας: Ηταν ο κ. Χρίστος Καραβέλλας. Τώρα το γραφείο «Σοβαρού Εγκλήματος» της Μεγάλης Βρετανίας κοινοποίησε στον 4ο ειδικό ανακριτή κ. Ν. Ζαγοριανό την ιστορία της επίμαχης εταιρείας που ιδρύθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1995 μετά από συμβουλή του τμήματος ιδιωτών πελατών της Τράπεζας Barclays Bank στην Αθήνα στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους. Η ίδρυση στοίχισε στο ζεύγος Καραβέλλα 1.655 δολάρια Αμερικής και γίνεται σε ένα διάστημα κατά το οποίο οι καταθέσεις στην τράπεζα (715.000 λίρες Αγγλίας και 2.270.000 γερμανικά μάρκα) που ήταν διαχειρίστρια της «Northpart Investment» δεν δικαιολογούνται από τα μηνιαία εισοδήματα του κ. Καραβέλλα στη Siemens.

Ο κ. Καραβέλλας διαθέτει ιδιοκτησία στη Μ. Βρετανία, σύμφωνα με τα έγγραφα της τράπεζας και οι λογαριασμοί του «έχουν οκταψήφια υπόλοιπα». Μεταξύ της Northpart και της εταιρείας Grouvi Roca, η οποία επίσης ανήκει στον κ. Καραβέλλα, σε μία τράπεζα της Ελβετίας εμφανίζονται κινήσεις που διευκολύνουν την εισαγγελία να εντοπίσει την άλλη υπεράκτια εταιρεία του κ. Καραβέλλα.

Στις 19 Νοεμβρίου του 2003 η «Northpart Investments» διαλύεται με πρωτοβουλία του ζεύγους Καραβέλλα. Προηγουμένως όμως ο κ. Καραβέλλας έχει αναγκαστεί να πληρώσει 1,5 εκατ. λίρες σε ένα μεγάλο δικηγορικό γραφείο του Λονδίνου. Γι’ αυτή την πληρωμή ο κ. Καραβέλλας κατηγορεί την αγγλική τράπεζα. Είναι η ίδια τράπεζα που διαβίβασε τα στοιχεία του φακέλου του τώρα στο γραφείο «Σοβαρού Εγκλήματος» του Ηνωμένου Βασιλείου και αυτό με τη σειρά του στον 4ο ειδικό ανακριτή.

Εν τω μεταξύ, συμβάσεις που υπεγράφησαν μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Siemens με αφορμή την εξαγορά μέρους της Rom Telekom από τον ΟΤΕ ερευνά ο κ. Ζαγοριανός.

Παράλληλα, όσον αφορά το σκέλος της έρευνας για το σύστημα ασφαλείας C4I χθες έφθασαν στο γραφείο του κ. Ζαγοριανού στοιχεία από το άνοιγμα δύο ακόμη λογαριασμών σε τράπεζες του Λουξεμβούργου και της Ελβετίας.

Ελληνογερμανικός πόλεμος για Siemens

Με αντικείμενο τον επιμερισμό ευθυνών στην τακτική των δωροδοκιών και τα ποσοστά συμμετοχής στο σκάνδαλοΤου Τασου Τελλογλου (Kαθημερινή)

Ενας ελληνογερμανικός πόλεμος μαίνεται στο πεδίο του μεγάλου σκανδάλου της Siemens, την ώρα που εκκρεμούν απολογίες πρώην στελεχών της Siemens Hellas και του ΟΤΕ, την ώρα που η όλη υπόθεση είναι από τις κυρίαρχες και στο πολιτικό σκηνικό. Στο «διά ταύτα» του πολέμου, ο «επιμερισμός» ευθυνών στην τακτική των δωροδοκιών, και τα «ποσοστά» συμμετοχής στο σκάνδαλο.

Με την κλήση του τέως εκτελεστικού προέδρου της Siemens Hellas κ. Φόλκερ Γιουνγκ, τον Μάιο, από τον 4ο ειδικό ανακριτή κ. Νίκο Ζαγοριανό, ο πλέον υψηλόβαθμoς παράγοντας της γερμανικής εταιρείας, καλείται από τις ελληνικές αρχές στo πλαίσιo της διερεύνησης της υπόθεσης Siemens.

Ο κ. Γιουνγκ -που κατηγορείται όπως οι κ. Mιχ. Χριστοφοράκος και Πρόδρομος Μαυρίδης για ενεργητική δωροδoκία από κοινού και «ξέπλυμα χρήματος»- θεωρείται βέβαιο ότι θα λάβει προθεσμία για να απολογηθεί, αλλά είναι εξαιρετικά αμφίβολο να θα εμφανιστεί μετά, ενώπιον του κ. Ζαγοριανού, καθώς θεωρεί ότι μπορεί και να προφυλακιστεί. Η κλήση του ανακριτή προς τον κ. Γιουνγκ γίνεται σε μια περίοδο που όλο και περισσότερα από τα πρώην στελέχη της Siemens Hellas προσανατολίζονται να ζητήσουν διά των συνηγόρων τους τη δίωξη στελεχών της μητρικής εταιρείας στο Μόναχο, στελεχών που, κακώς κατά τη γνώμη τους, μένουν στο απυρόβλητο.

Στην κατάθεσή του στο Μόναχο ο κ. Γιουνγκ αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες, δηλαδή ότι γνώριζε για τις δωροδoκίες στην Ελλάδα, ενώ ο κ. Ράινχαρντ Σίκατσεκ είπε στον κ. Ζαγοριανό και στον εισαγγελέα κ. Παν. Αθανασίου στις 8 Οκτωβρίου 2008: «Δυστυχώς δεν εχω καμία απόδειξη ότι ο δρ Γιουνγκ γνώριζε για τις μυστικές πληρωμές στον κ. Μαυρίδη και στον κ. Χριστοφοράκο. Το υπέθετα όμως πάντοτε…».

Επεσαν στα μαλακά

Είναι αλήθεια ότι τόσο ο κ. Σίκατσεκ όσο και οι κ. Βόλφανγκ Ρούντολφ και Κάιλ φον Γιάγκεμαν που δικάστηκαν έπειτα από αυτόν «έπεσαν στα μαλακά» με εξαγοράσιμες ποινές. Ο κ. Σίκατσεκ δεν καταδικάστηκε για δωροδoκία, αλλά μόνο για απιστία εις βάρος της Siemens ενώ οι κ. Γιάγκεμαν και Ρούντολφ καταδικάστηκαν για συγκεκριμένες δωροδoκίες για τις οποίες υπήρχαν στοιχεία στη Νιγηρία και τη Ρωσία. Οσοι όμως ζητούν διώξεις για «δωροδoκίες» μεταξύ των παλαιών στελεχών της Siemens Hellas, αγνοούν ότι σε αντίθεση με αυτούς, οι κ. Σίκατσεκ, Γιάγκεμαν και Ρούντολφ συνεργαστηκαν πλήρως ή εν μέρει με την Εισαγγελία του Μονάχου και την αμερικανική δικηγορική εταιρεία Debevoice and PlimptoLLP, προσέφεραν έγγραφα, λογαριασμούς και μαρτυρίες: χωρίς τα έγγραφα και τις μαρτυρίες του κ. Σίκατσεκ η υπόθεση Siemens δεν θα υπήρχε!

Την οργή κάποιων εκ των επτά πρώτων κατηγορουμένων και των συνηγόρων τους, έχει προκαλεσει ένα τμήμα του πρωτοκόλλου της ανάκρισης του κ. Σίκατσεκ στις 8 Οκτωβρίου του 2008 στο Μόναχο, στη σελίδα 2 του οποίου γραφεται: «Οι δύο Ελληνες ανακριτικοί υπάλληλοι διαβεβαιώνουν τον μάρτυρα, ότι η κατάθεσή του δεν θα χρησιμοποιηθεί εναντίον του ούτε άμεσα ούτε έμμεσα.

Στον κ. Σίκατσεκ εξηγείται ότι αυτό δεν είναι νόμιμο, σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία…».

Είναι προφανές ότι η πρώτη με τη δεύτερη πρόταση αυτού του αποσπάσματος, αλληλοαναιρούνται σε τετοιο βαθμό, ώστε είναι εντελώς ασαφές τι τελικά «συμφωνήθηκε» μεταξύ του κ. Σίκατσεκ και των δύο Ελλήνων, δηλαδή του κ. Ζαγοριανού και του κ. Αθανασίου. Το βεβαιο είναι ότι οι δύο δικαστικοί λειτουργοί δεν ήταν σε θέση να δώσουν στον κ. Σίκατσεκ διαβεβαιώσεις ότι δεν θα διωχθεί αφού κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται στην ελληνική νομοθεσία. (σ.σ. με μερική εξαίρεση στα εγκλήματα ναρκωτικών και τρομοκρατίας) και αποτελεί εξάλλου και ένα μεγάλο ζήτημα στη διερεύνηση σύνθετων οικονομικών εγκλημάτων που τελούνται «από κοινού».

Στην Αθήνα, συνήγοροι των πρώην στελεχών της ελληνικής θυγατρικής του γερμανικού κολοσσού, επισημαίνουν ότι οι κ. Σίκατσεκ, Νιντλ, Κουτσενρόιτερ, Μπερνσάου θα έπρεπε να βρεθούν κατηγορούμενοι στην ελληνική δίκη της Siemens, καθώς υπέγραφαν τις εντολές των «διακριτικών πληρωμών».

«Ανεξάρτητα αν η δωροδoκία εδιώκετο ή όχι στη Γερμανία στο διάστημα που τη διέπραξαν, ορισμένες από τις δωροδoκίες αυτές είναι σχεδόν βέβαιο ότι εγιναν στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα η δωροδoκία ήταν παράνομη…». Οι ίδιοι, επισημαίνουν ότι κανένα από τα στελέχη της μητρικής Siemens δεν κατηγορείται για δωροδoκίες στην Ελλάδα στo πλαίσιo της γερμανικής ερευνας.

Οι μάρτυρες

Η ανάκριση του κ. Νικ. Ζαγοριανού έφερε στο φως στοιχεία. Ενα από τα σημεία στα οποία επέμεινε, ήταν οι σχέσεις των κ. Χριστοφοράκου και Μαυρίδη, του κεντρικού διδύμου της υπόθεσης. Ο μάρτυρας Ε. Σ. κατέθεσε στον κ. Ζαγοριανό: «Μέχρι το 2005 η εικόνα που είχαμε μέσα στην εταιρεία ήταν ότι υπήρχε συνεργασία του Χριστοφοράκου, με τον Μαυρίδη και τους… λοιπούς …». Ο μάρτυρας δεν αναφέρει τι έγινε στη συνέχεια, αλλά ο κ. Σίκατσεκ έχει καταθέσει ότι το 2004 έδωσε 2 εκατομμύρια στη Ζυρίχη μέσω Μαυρίδη στον κ. Χριστοφοράκο, κάνοντας μάλιστα αστεϊσμούς που δεν άρεσαν στον πάλαι ποτέ ισχυρό άνδρα της Siemens. Οταν μια ομάδα υπαλλήλων της Siemens Hellas απευθύνθηκε στον κ. Χριστοφοράκο το 2004, επισημαίνοντάς του, τι συνέβαινε στο τμήμα τηλεπικοινωνιών με κάποιες συνεργαζόμενες μικρότερες εταιρείες, οι σχέσεις Χριστοφοράκου – Μαυρίδη δεν άλλαξαν.

Και το 2006 όταν η μητρική εταιρεία ήθελε να διεκδικήσει από τον κ. Μαυρίδη χρήματα που της ανήκαν, αλλά είχαν βρεθεί στους λογαριασμούς του, ο κ. Χριστοφοράκος φαίνεται ότι αναζήτησε και βρήκε τη «χρυσή τομή» να κατατεθεί μια αγωγή που προστάτευσε και την εταιρεία του (σ.σ.: το σκανδαλο δεν είχε ξεσπάσει ακόμα) και τον κ. Μαυρίδη.

Πάντως, εμβάσματα από λογαριασμούς των δύο ανδρών προς κρατικούς αξιωματούχους ή αξιωματούχους του ΟΤΕ δεν φαίνεται να έχουν βρεθεί, οι πληρωμές γίνονται από λογαριασμούς της μητρικής εταιρείας στο Σάλτσμπουργκ και το Ντουμπάι, ο δε Μ. Χριστοφοράκος δεν έχει καν λογαριασμούς στο όνομά του.